Leonor Leal

Hai poucos textos escritos por bailaoras de flamenco. Hai poucos corpos que publicasen dende as súas imaxes, dende as dúbidas, os desexos, as viaxes ou o amor impreso nas coreografías e iso non significa que non existan. El lenguaje de las líneas desvela moitos destes detalles, de feito, o título orixinal provén dunha conferencia realizada pola gran bailaora Antonia Mercé, La Argentina (1890-1936) no Salon Santé-Beauté de París pouco antes de morrer. Liñas que nos conectan con ela e coa nosa propia aprendizaxe. Coa nosa memoria e cun mapa no ceo que nos segue guiando. Reactivamos e atravesamos nesta conferencia materiais propios e alleos nun formato de reescrituras coreográficas en aire e papel. Retais da historia do flamenco para conversar sobre os procesos de creación, filosofías persoais, anécdotas e cicatrices.

Biografía:

Leonor Leal (Jerez de la Frontera, 1980) é unha destacada bailaora e investigadora, de sólida formación clásica e versatilidade contemporánea. Tras iniciar a súa traxectoria en agrupacións como o Ballet Flamenco de Andalucía, en 2008 comezou unha carreira en solitario con obras aclamadas internacionalmente como Nocturno (2018), En talleres (2019) e LOXA (2020). Dialoga constantemente coa vangarda e foi merecedora de recoñecementos como o Premio Artista Revelación del Festival de Jerez, nominacións aos Premios Max e a recente Copa Jerez de Baile 2025. Avalada polo seu posgrao na UCM e o Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, compaxina a docencia internacional coa investigación. En 2025 estrea De voz, un cuerpo, un ambicioso proxecto multidisciplinar baseado no legado e a memoria oral de bailaoras retiradas.